24 Mart 2010 Çarşamba

Güle Oynaya


Karşılaşma beklediğim gibi geçti. Yazacak fazla şey de yok aslında 90 dakika için. Orkun'un çok büyük hatası sonrası gelen gol, ardından gelen 2. gol maçı daha o dakikada bitirdi. Bazı maçlar vardır, pek pozisyona girilmez, ne olduğu anlaşılmadan art arda goller gelir, taraftarlar da mutlu mesut evlerine dönerler. Bu da o maçlardan biriydi işte.


Özer, Mehmet Topuz gibi büyük beklenti içerisinde olduğumuz futbolcular yine "ben buradayım, bana güvenin" diyemediler. Alex, Gökhan ve diğerleri de kendilerini sıkmadılar. Manisa zaten son 5 deplasmanda sadece 1 gol atabilmişti, goller yüzünden moral bozukluğu+rotasyon gelince golü bulmaları çok zorlaştı. Bir Yiğit'in pozisyonunu hatırlıyorum ilk yarıda az farkla auta giden.

Oynanan oyundan çok Emre'nin sakatlığı ve binlerce Fenerbahçelinin Özhan Başkan'ı alkışlarla uğurlaması maça damgasını vurdu. Büyük iş yaptı Fenerbahçe taraftarları. Orada olmak isterdim. Emre'nin de inşallah çok önemli bir şeyi yoktur, derbide ona çok ihtiyacımız var.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder